تبلیغات
غم غربت - غزلی از مهرداد اوستا
غم غربت
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود آدم آورد در این دیر خراب آبادم
شنبه 8 خرداد 1389

غزلی از مهرداد اوستا

شنبه 8 خرداد 1389

نوع مطلب :
نویسنده :قاسم غلامی

وفــــــــــــا نكردی و كردم، خطا ندیدی و دیدم
شكستی و نشــــــــــــكستم بریدی و نبریدم
اگر ز خــــــــــــــلق ملامت و گر ز كرده ندامت
كشــــــیدم از تو كشیدم، شنیدم از تو شنیدم
كیم؟ شكوفه اشكی، كه در هوای تو هر شب
ز چشـــــم ناله شكفتم، به روی شكوه دویدم
مرا نصیــــــــــب غم آمد به شادی همه عالم
چرا كــــــــــــــه از همه عالم محبت تو گزیدم
چو شـــــمع خنده نكردی، مگر به روز سیاهم
چو بخــــــت جلوه نكردی، مگر ز موی سپیدم
بجز وفـــــــــــــــا و عنایت نماند در همه عالم
نــــــــــــــدامتی كه نبردم، ملامتی كه ندیدم
نبود از تــــــــــــــو گریزی چنین كه بار غم دل
ز دسـت شـكوه گرفتم، به دوش ناله كشیدم
جوانیم به ســـــــمند شتاب می شد و از پی
چو گرد، در قـــــــــــــــدم او دویدم و نرسیدم
به روی بـــــــخت ز دیده ز چهر عمر به گردون
گهی چو اشك نشستم، گهی چو رنگ پریدم
وفـــــــا نكردی و كردم، به سر نبردی و بردم
ثــــــــــــــبات عهد مرا دیدی ای فروغ امیدم؟




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر